توجیه عمل غلط در باب مذاکره، با جریان امام حسین (ع)

بسم الله الرحمن الرحيم
السلام عليك يا ابا عبدالله الحسين

عده ای برای توجیه عمل غلط خود در مورد مذاکره با دشمن سر سخت، و پذیرش دشمنی و سلطه آن و لبخند همیشگی نسبت به دشمن ملت ایران ( یعنی آمریکا) گفته اند این مذاکره هیچ اشکالی ندارد، چون امام حسین علیه السلام هم با عمر سعد ملعون مذاکره کرده و دست داده.
برای روشن شدن مساله با مراجعه به کتب مختلف تاریخی، متن صحبت امام علیه السلام با دشمن و چگونگی مواجهه ایشان بادشمن را بیان می کنیم، امام حسین(عليه السلام)
به همراه بیست نفر و عمرسعد به همراه بیست نفر برای مذاکره آمدند؟
،هر دو طرف آن افراد را مرخص کردند و امام حسین (عليه السلام ) صرفا حضرت عباس و حضرت علی اکبر علیهما السلام و عمرسعد، حفص فرزند عمر و غلامش به نام لاحق را نزد خود نگه داشتند.امام حسین(عليه السلام) با تندی تمام با عمرسعد ملعون برخورد کرده و فرموده است: "ویحک: وای برتو، آیا از خدایی که بازگشت تو به سوی اوست نمی ترسی و بامن می جنگی؟ در حالی که می دانی من فرزند کیستم وچه نسبتی با پیامبر صلی الله علیه وآله دارم، این گروه را رها کن و بامن همراه شو تامقرب درگاه الهی شوی.
عمربن سعد گفت: می ترسم خانه ام را خراب کنند، فرمود:من برایت خانه ای تهیه می کنم. گفت اموالم را می گیرند. فرمود:من بهتر از آن را به تو می دهم. عمر ساکت شد وجوابی نداد.

امام در حالی که آنجا را ترک می کرد فرمود: خدا به زودی تو را در بسترت بکشد و در روز قیامت نیامرزد. امیدوارم از گندم عراق جز اندک نخوری."(ابن اعثم، کتاب الفتوح،ج5،ص92-93)
به نظر شما نسبت این برخورد تند امام علیه السلام با دشمن خود با لبخندهای مداوم مذاکره کنندگان فعلی با دشمن ملت بزرگ ایران یعنی آمریکا و دست دادن با دشمن چیست؟
چه سنخیتی میان این دو نوع برخورد است؟
آیا امام حسین علیه السلام به دشمن امتیاز داده است؟ آیا3گل زد و 2 گل خورد؟آیا در نقلی که بیان شد، امام حسین علیه السلام بادشمن خود دست داده است؟

قضاوت با شما....

« وبلاگ خبری - تحلیلی رهپویان عمار »...